Het politiek uit de kast komen van 3 Doors Down.


(Foto: Iets wat we waarschijnlijk na de deelname van 3 Doors Down aan Trump’s inauguratie festiviteiten niet meer gaan zien)


Tsja, de Amerikaanse rockband 3 Doors Down is de laatste dagen flink verguist en ver-minacht in de media vanwege hun muzikale bijdrage aan een “Make America Great Again!”- feest in Washington, op de vooravond van de inauguratie van President Donald J. Trump.
Voor mij zijn ze nu al de muzikale helden van 2017 omdat ze eigenwijs het elitaire muzikale “cordon sanitaire” bij de festiviteiten rondom de beëdiging van een democratisch gekozen president, compleet negeerde.

Geen kuddegedrag van deze band uit Missisippi, niet blind meelopen in de Bono Fox / Beyoncé policor polonaise, maar gewoon in ALLE VRIJHEID een eigen koers varen omdat dit natuurlijk gewoon moet kunnen in een vrije wereld.
Ben bang dat dit politieke “uit de kast” komen de band 3 Doors Down duur komt te staan. Uitkomen voor hun politieke kleur gaat in dit geval betekenen dat ze hun plekje op de playlist van NPO 3FM voortaan kunnen vergeten, ook Jan Smeets van Pinkpop zal de contactgegevens van de tourmanager van 3 Doors Down voorgoed uit zijn telefoon gewist hebben.

Advertenties

Mijn persoonlijke niet NPO Radio 2 Top 2000 lijstje

fullsizerender

Zie met enige regelmaat de laatste dagen stemlijstjes in de Facebook Timeline voorbijschieten voor de NPO Radio 2 Top 2000.
Zelf heb ik niet zo veel met een “staatszender” die van twee walletjes eet (overheidsgeld + sterinkomsten) en mainstream muziek verzorgd op een 100% dekkend landelijk FM net. Er zijn immers vanuit de markt voldoende particuliere initiatieven die dit zonder overheidssteun, alleen draaiende op commerciële inkomsten, net zo goed doen.
Vandaar dat ik naar het in mijn ogen marktverstorende Radio 2 geen lijst met 35 favoriete plaatjes gestuurd heb.

Wel heb op #Spotify een afspeellijst aangemaakt met mijn favoriete tracks onder de naam “Willem Bakker’s Top 2000 Lijstje (2016)” om u enigszins wat inzage te geven waar op dit moment mijn muzikale voorkeur naar uitgaat.
Wellicht is deze muzikale smaak niet helemaal Leo Blokhuis / Matthijs van Nieuwkerk verantwoord, maar dat interesseert me eigenlijk niet zoveel.
Wat een ieder waarschijnlijk meteen opvalt is het hoge aantal hits uit de nieuwe eeuw. Ben van mening dat er de afgelopen +/- 16 jaar goeie muziek gemaakt is.
Sia, The Swedish House Mafia en Years & Years staan niet voor niets op een voor mij persoonlijke eerste, tweede en derde plaats.
Nummer vier komt uit “good old” 90’s: REM met “What’s the frequency, Kenneth”.
De eerste 80’s plaat in mijn persoonlijke Top 35 staat op nummer zes, de RAH Band met “Clouds across the moon”.

Op de zeventiende plaats staat in de ogen van een ander naar alle waarschijnlijkheid wel het meest opvallendste nummer. In de stem voorkeurslijst van de Top 2000 was deze niet terug te vinden: Ellie Goulding met “Goodness Gracious”.
Als “radioman” ben ik van mening dat dit toch wel één van de meest vette radioplaten ooit is. Gooi dit nummer met een iets te ver openstaande gain op zender door een goede processor en er gaan zes werelden open aan dynamiek: Geweldig!

Op nummer 31 staat de oudste plaat uit mijn voorkeurslijstje: The Doors met ” Touch me” (1968).

Tot zover mijn jaarlijkse publieke verantwoording voor wat betreft mijn muzikale smaak.
Denk dat we met alle “lijstjes verspreiders” één grote gemene deler hebben: Het is fijn om over muziek te praten, om er over te schrijven en nog fijner is het om er naar te luisteren en er helemaal in mee te gaan. Niets kan zo motiveren als muziek, niets kan je zo weg laten drijven in herinneringen als muziek en niets kan zo aan smaak onderhevig zijn als…., juist jah: Muziek!

De NPO wat mij betreft terug naar de tijd van Wim Bosboom + Gert en Hermien

npo
Naar aanleiding van de column in het Algemeen Dagblad van tv-columnist Angela de Jong die vanochtend ook op de website van het desbetreffende ochtendblad te lezen was toch nog even wat aanvullende woorden over de tekortkomingen van ons huidige publieke omroepbestel.
Vroeger waren de profielen van de omroepverenigingen binnen dat unieke publieke omroepbestel duidelijk zichtbaar.
In de hoogtijdagen van de “zuiltjes” cultuur had je een duidelijke links progressieve VARA, een protestant-christelijke NCRV, een rechts volkse TROS en ga zo maar verder.
De enige twee omroepen op dit moment die nu nog een duidelijk profiel hebben zijn de VARA en Powned. Dus de VARA kwalijk nemen dat zij in DWDD en Pauw opinie bedrijven vanuit de links progressieve hoek, mag je ze eigenlijk niet kwalijk nemen. Dat de zendercoördinator van NPO1 twee VARA opinieprogramma’s cq talkshows op primetime zet, dat is in mijn ogen wel zeer bedenkelijk en dat feit zou gewoon niet moeten kunnen.
 
Dat de andere omroepverenigingen een soort van eenzijdige “VARA light” boodschap verspreiden is ook iets om vraagtekens bij te zetten..
Als ik op zaterdagochtend de TROS Nieuwsshow hoor, dan is dat vaak policor gebabbel, wat vroeger in de Wim Bosboom jaren absoluut niet zou gebeuren. Nog niet zo lang geleden hoorde ik Francisco van Jole (hoofdredacteur van de VARA opiniewebsite De Joop) aldaar nog aanschuiven en ook hij mocht daar zonder kritische kanttekeningen z’n visie op de wereld verkondigen.
En zie je trouwens nog wel eens de bijbel op tafel liggen bij programma’s van de NCRV?
Sterker nog, zelfs de EO is niet meer zo evangelisch als vroeger in haar “Gert en Hermien” jaren. Ik hoorde vorige week op de Amerikaanse verkiezingsavond een “Hulde aan Hillary Clinton” liedje bij EO presentatrice Margje Fikse, ook op Radio 1, die hier helemaal lachend en enthousiast in meeging, terwijl de tegenpartij van Hillary wat meer op de oude EO / Henk Binnendijk pro-life benen hinkelt: Kortom de wereld eigenlijk op z’n kop!!
 
Ik spreek trouwens nog over TROS, VARA en NCRV.
Deze bestaan natuurlijk niet meer, ze zijn opgegaan in grotere organisaties met de namen als AVROTROS, KRO-NCRV en VARABNN, hetgeen wat achteraf gezien niet in het voordeel is geweest van de veelkleurigheid van ons publieke omroepbestel.
Een betere profilering van de omroepverenigingen die terug gaat naar de roots oftewel de reden waarom ze destijds zijn opgericht, zou beter zijn voor het “van alle kanten” idee van onze publieke omroep.
Laat de TROS weer een echte “Wim Bosboom” TROS zijn en geen veredelde lokale omroep van Volendam, dan had WNL (wat voegen die eigenlijk toe??) ook helemaal niet nodig geweest.
Verder de bijbel op tafel (inclusief een stevig portie CDA taal) bij de KRO en de NCRV.
 
Als deze duidelijk geprofileerde omroepverenigingen dan de productiehuizen zouden mogen zijn voor de NPO en haar nieuws, actualiteiten en opinie programma’s dan zou het allemaal best goed moeten kunnen komen.
Verminder daarnaast het aantal publieke radio en tv zenders en verplicht de publieke omroep dat ze zich strak aan haar kerntaken gaat houden (geen programma’s die marktverstorend kunnen werken tov commerciële omroepen) dan zou het zelfs nog perfect kunnen worden.

Anita en de Edger Boys – A La Vie La Mort

anita-en-de-edgeboys-al-vie-la-mort

 

Al gravende in de database van Langstraat NL 107.2 FM kwam ik vanavond een nummertje uit begin jaren 80 tegen wat ik ook sinds die tijd niet meer gehoord had: Anita en de Edger Boys – A La Vie La Mort
Er wordt nog wel eens minachtend gedaan over dit soort piratenhitjes uit een grijs verleden, (te) makkelijk gemaakte muziek met songteksten op rijm welke onder het niveautje zitten van menig 5 december gedicht.

Maar deze piratenkneiter uit de tijd van Radio Vrij Heusden, Radio De Zwarte Ram, Radio De Rode Pimpernel en Radio Avantie, maakte toch wel wat herinneringen bij me los wat menig mainstream Top 2000 hitje toch laat zitten.

Dit was de muziek die op zaterdagavond en de gehele zondag uit het transistorradiootje op de vensterbank van vader en moeder Bakker schalde aan de Aalburgsestraat.

Deze “zoetsappigheid” werd toen resoluut van de hand gewezen door me en wat heb ik gescholden op pa en z’n piraatjes.

Nu, een jaar of 35 later zie je hem in gedachte weer zitten aan het hoofd van de Bakkeriaanse keukentafel, een letterraadsel oplossend welke opgelezen werd door één van de DJ’s van een illegale zender.
Pa nam met z’n cassetterecorder ook dit soort plaatjes van de radio op en deze, met kwaliteitsmuziek gevulde C60 bandjes, gingen dan vervolgens mee op vakantie naar Sint Maartenszee.

Anita en de Edger Boys: Muziekcritici zoals Leo Blokhuis zullen er waarschijnlijk een flesje azijn extra op drinken en prefereren liever op Nederlandstalig gebied een Boudewijn de Groot, Liesbeth List of Ramses Shaffy.
Moet eerlijk bekennen, geef mij maar de “ellende” die illegaal vanuit Oud-Heusden, Ammerzoden en Genderen in de begin jaren 80 tot ons kwam, via het radiootje van ons pa op de vensterbank.

Update: Kwam er via feestboek achter dat Anita en Ed nog steeds muziek maken.

Aalburgsestraat 42 in Wijk en Aalburg

aalburgsestraat-42

De Aalburgsestraat 42 in Wijk en Aalburg anno nu met andere mensen, andere dromen: een heel ander leven, wat ver weg van me is.
Met het oproepen op Google Streetview doet de Aalburgsestraat 42 niet meer en minder dan vele herinneringen oproepen, herinneringen aan hoe ik eigenlijk “ik” ben geworden.
Tot en met 27 september 1995 was de Aalburgsestraat 42 voor me compleet en ook woonde ik er toen al niet meer, ik kwam er altijd echt thuis.
Moeders was er op de Aalburgsestraat 42 met alles wat haar moeder voor me maakte en ach ik herinner me nog de geur van de rundvleessoep welke op zaterdagavond stond te trekken voor de zondag.
Alsof het gisteren gebeurde voel ik nog de talloze moederlijke aaien over m’n bol, hoor en zie ik haar lachen maar ook verdriet hebben en baal ik van de schuppen die ik onder m’n kont kreeg als ik het weer eens begaaid had.

Op 28 september 1995 veranderde de Aalburgsestraat 42 voor altijd en eeuwig.

Ik stond op die woensdag nu 21 jaar geleden bij mijn toenmalige werkgever de Witte Molen in Meeuwen in het magazijn en probeerde m’n chef Arie vd Mooren te bellen. Ik wilde graag op vrijdag een snipperdag hebben en een telefoontje was voldoende om dat te kunnen regelen met ‘m.
Alleen kreeg ik Arie niet te pakken, tot ik een tik op mijn schouder voelde. Ik keek om en daar stond hij. Het enige wat Arie zei was: “Kom Willem, ik breng je ff naar huis….”
Stil volgde ik hem naar z’n blauwe Mercedes 190D en nog stiller was het tijdens de rit van Meeuwen, over de betonbaan naar Wijk en Aalburg.
“Jouw vader belde net en vroeg me of je naar huis wilde komen” zei Arie toen hij stopte voor mijn ouderlijk huis en hoorde hem nog “Sterkte” roepen toen toen ik uitstapte.

In de keuken stond pa de afwas te doen, hij keek me aan toen ik binnenstapte door de achterdeur en de blik in z’n ogen vertelde me, wat ik al sinds de tik op mijn schouder een half uur eerder, vermoedde.

Ma, ondanks dat 28 september 1995 al weer 21 jaar geleden is, er veel is gebeurd in die tijd, blijf je in m’n gedachte altijd bij me.

Loon op Zand op de Noord Koreaanse toer bij #geenpeil referendum?

Cbcy42OWwAA_WtY

 

Op woensdag 6 april aanstaande mogen we naar de stembus en onze mening geven over het in de achterkamertjes afgesloten associatieverdrag tussen de Oekraïne en de EU, in het zogenaamde #geenpeil referendum.
Een opkomst van 30% is minimaal nodig om deze raadgevende volksraadpleging “geldig” te doen laten zijn.
Naast dat het kabinet een blik met ja knikkende BN-ers opentrekt om op DDR-iaanse wijze haar onderdanen te vertellen “hoe goed het verdrag wel niet is voor ons” gaan de Juncker / Timmerfrans / Schulz / Verhofstadt gezinden in het land, de boel zoveel mogelijk saboteren om de opkomst maar niet boven de 30% te krijgen.
Als we de gegevens van GeenPeil mogen geloven, gaat de gemeente Loon op Zand op 6 april op de Noord Koreaanse toer. De helft van de stembureaus is maar open ten opzichte van de laatste “gewone” verkiezingen (Provinciale Staten 2015).
Of je nu voor of tegen gaat stemmen, de helft van de stembureaus gewoon dicht laten is een soort van, vanuit de overheid een dikke middelvinger opsteken tegen de democratie zoals we die nu kennen.
Lokale regenteske arrogantie ten top!

Update: Ook de gemeente Waalwijk heeft lak aan burgerinspraak en volksraadplegingen. Ten opzichte van de laatste verkiezingen zijn er op 6 april aanstaande bijna 40% minder stembureaus open (Klik op deze link). De gemeente Aalburg is in onze regio een positieve uitzondering. Daar is een gelijk aantal stembureaus open als bij de laatste reguliere verkiezingen. Maar deze gemeente wordt ook niet voor niets in het kader van “veerkrachtig bestuur” per 1 januari 2019 opgeheven…. 

Wie bepaalt of muziek fout is of niet?

  

Soms loop je op YouTube  per ongeluk tegen echt vergeten Nederlandse (!) juweeltjes aan. Uit 1979, van dezelfde makers als Rubberen Robbie: The Surfers – Windsurfing time again. De single was destijds de opvolger van de dikke wereldhit “Windsurfing”.

Heb het plaatje misschien al in geen 30 jaar gehoord en dan vraag je jezelf af, waarom eigenlijk niet? 

Ik hoor het u al zeggen: “Dat is toch hartstikke foute muziek man….!” 

Dan zeg ik op mijn beurt wat is precies de definitie van “foute muziek”? Is dat omdat de melodielijn super glad klinkt? Is het omdat het een Nederlandse productie is uit “de stal” van Rubberen Robbie en zijdelings Willem van Kooten er iets mee te maken had? Is het “fout” omdat The Surfers nooit op Pinkpop stonden?

Mij maakt het eigenlijk geen moer uit wat er van muziek gevonden wordt door een ander. Zo’n muziekproject als “The Surfers” is een stukje Nederlandse muziekgeschiedenis wat helaas diep weggestopt is. Het staat voor een tijd dat “over produceren” nu eenmaal de norm was. Azijn drinkende muziekcritici hadden en hebben er een broertje dood aan.
Ik heb op mijn beurt een broertje dood aan lieden die aan mij voorschrijven welke muziek fout is. Niets is fout, in mijn ogen (of oren). Muziek kan herinneringen losmaken waarvan je eigenlijk niet meer wist dat je ze had in de grijze bovenkamer.

En om een lang verhaal kort te maken, dat had ik vanochtend:

1979: Ik zag en hoorde weer de Maas, m’n vader en moeder, ome Wim, een speedboot, de camping bij Tante Annie, piratenzenders op de radio, enz enz.
Had natuurlijk ook alleen de link van het nummer kunnen delen. Had me een berg typewerk gescheeld…..